"Mali Powstańcy" - recenzja gry

Autor: Ta Aina
Korekta: Gruszmen
23 sierpnia 2010

Mali powstańcy to gra rodzinna stworzona przez Filipa Miłuńskiego (autora Na Grunwald!), wydana przez wydawnictwo Egmont Polska  przy współpracy z Muzeum Powstania Warszawskiego oraz Związku Harcerstwa Polskiego. Skierowana jest przede wszystkim do dzieci i młodszych graczy, ale również do ich rodziców i dziadków.  Mali Powstańcy to gra bardzo silnie osadzona w realiach okupowanej Warszawy, jednak (co ważne) nie zawiera ona elementów przemocy.
Jej bohaterowie, czyli harcerze z Poczty Polowej, mają za zadanie przenosić rozkazy między strategicznymi punktami stolicy. Gra ta, to nie tylko cenna lekcja historii, ale również bardzo fajna forma rodzinnej rozrywki wymagająca sporo myślenia i podejmowania, czasem dość ryzykownych decyzji. Warto na wstępie dodać że gra oferuje 2 warianty zasad: podstawowy dla młodszych dzieci  i zaawansowany dla starszych i bardziej zaawansowanych  graczy. Dwa tryby rozrywki  gwarantują że tytuł szybko się nie znudzi.
Pierwszą rzeczą jaką chce się o Małych Powstańcach powiedzieć to, to że gra ta ma zdecydowanie klimat. Tworzy go zarówno bardzo ładna szata graficzna jak również mechanika, która bardzo dobrze współgra z tematyką gry (o co w przypadku gier planszowych nie jest łatwo). Super wykonana  duża plansza i pudełko z bardzo ładnymi ilustracjami i troska o szczegóły (takie jak woreczki strunowe na poszczególne elementy, czy przegródki w środku pudełka)  to zdecydowanie duży plus gry. W pudełku oprócz różnorakich kart, postaci graczy, instrukcji, planszy oraz kilku innych drobnych elementów znaleźć możemy wkładkę edukacyjną wprowadzającą młodych odbiorców w  realia historyczne. Całość bardzo zachęca – aż chce się grać!
Gra  bardzo dobrze oddaje klimat powstania nie tylko ze względu na bardzo ładną planszę z planem Warszawy i zaznaczonymi na niej strategicznymi punktami – takimi jak budynek PASTY, Poczta Główna, czy Stary Mokotów (opartym zresztą na autentycznych mapach, które zobaczyć można w Muzeum Powstania Warszawskiego), ale również ze względu na mechanikę. Opiera się ona bowiem na zasadzie ograniczonych zasobów – co stanowi wierne oddanie sytuacji strony polskiej w czasie Powstania Warszawskiego. Jak mówi sam autor, gracze nie dysponują tu siłą, a sprytem i dobrze przemyślanymi ruchami.  Co sprawia że trzeba się trochę „nagłówkować”. Dzięki temu gra zyskuje swój bardzo ciekawy charakter.
Instrukcja - bardzo fajnie napisana i na pierwszy rzut oka bardzo jasno prezentuje całkiem interesujące zasady gry. Bardzo pozytywne pierwsze wrażenie jakie wywołuje gra – może zostać niestety odrobinę zepsute gdyż mechanika gry zawiera kilka bardzo szczegółowych zasad, których nie sposób zapamiętać po pierwszym czytaniu – zwłaszcza mając 8 lat, czyli wskazaną przez wydawnictwo dolną granicę wieku.  Sprawia to że przy pierwszej rozgrywce zdarza się często wracać do instrukcji (dlatego też bardzo polecam rozegrać pierwszą rozgrywkę razem ze swoimi pociechami). Warto dodać że wspomniane wcześniej dwa tryby rozgrywki znacznie się różnią pod kontem ilości i skomplikowania zasad. Jednak dla wszystkich graczy na początek polecam rozegranie rozgrywki podstawowej by potem móc do gry wprowadzić elementy dodatkowe z wersji zaawansowanej.
Sama gra polega na przemieszczaniu harcerzy ze strategicznych punktów obleganej przez Niemców Warszawy w celu odbierania i donoszenia rozkazów. Oczywiście wygrywa ten kto dostarczy ich najwięcej. Rożne rozkazy mają też różne stopnie trudności i jest za ich wykonanie przyznawana różna ilość punktów. Każdy gracz dysponuje drużyną składającą się z trzech harcerzy. W każdej turze decyduje którymi z nich chce się ruszyć, a kolejność ruchów poszczególnych graczy ustala licytacja za pomocą kart ruchu. Każdy z graczy dostaje pięć kart ruchu, z różną ilością punktów ruchu (od 1 do 5). Wykorzystuje je do licytacji - po jednorazowym użyciu karta ruchu schodzi z ręki by powrócić na nią gdy wszystkie karty zostaną zużyte – daje to możliwość bardzo strategicznego planowania swoich przyszłych akcji i przewidywania ruchów konkurentów. W wersji zaawansowanej na kartach znaleźć można również akcje które można wykorzystać, jak zamiana miejscami dwóch harcerzy, czy podglądanie rozkazów które pojawią się w kolejnej turze gry.
Jednak sprawa nie jest taka prosta, bo na przeszkodzie małym gońcom stoją dwojakie przeciwności. Pierwszy to niemiecki oddział poruszający się  po planszy  i z którym spotkanie niechybnie kończy się wtrąceniem do aresztu, a w praktyce stratę niesionego rozkazu i pozbawienie pionka gracza możliwości ruchu na kolejną turę.  Ruchy oddziału niemieckiego bezpośrednio wiążą się z poczynaniami graczy – także dzięki temu rozwiązaniu  każda rozgrywka wyglądać może zupełnie inaczej, co jest niewątpliwą zaletą gry.
Kolejnym przeciwnikiem małych bohaterów jest czas, którego upływ jest bardzo odczuwalny. Rozkazy niedostarczone z punktu do punktu w przeciągu 5 tur zostają przechwycone przez Niemców. W praktyce gry oznacza to że jedna z dróg zostanie zablokowana przez niemiecki oddział – co stanowi sporą niedogodność dla wszystkich graczy. Natomiast jeśli drugi rozkaz do tej samej dzielnicy nie zostanie dostarczony na czas cała dzielnica upada i żaden harcerz nie może do niej wchodzić ani dostarczać do niej rozkazów. Ponad to jeśli określona liczba rozkazów (różna w zależności od liczby graczy) niezostanie  wykonana gra się kończy przegraną dla wszystkich graczy.  Dlatego właśnie w grze mimo że gracze konkurują między sobą o to kto więcej rozkazów dostarczy, konieczna jest również współpraca między nimi. Czasami warto ułatwić  innemu graczowi doniesienie rozkazu np. poprzez manipulowanie ruchem oddziału niemieckiego, niż przegrać całą grę z której nikt nie pozostanie zwycięski. To zdecydowany plus gry, który dzieci z pewnością docenią.
Podsumowując,  do zdecydowanych plusów gry należy świetne wykonie elementów i bardzo przyjemna szata graficzna, dbałość o szczegółu i klimat oddający realia Powstania Warszawskiego. Dodatkowo posiada ona walor edukacyjny i wymaga myślenia oraz (czasem) współpracy między graczami. Mali Powstańcy jest zdecydowanie godną polecenia rozrywką rodzinną posiadającą dodatkowo walor edukacyjny który nie jest jednak  dominujący. Ręczę za to że bardzo fajne zasady gry sprawią że zagości ona na waszych stołach na wiele długich wieczorów.

Dziękujemy wydawnictwu Egmont za udostępnienie egzemplarza gry do recenzji.

Ocena ogólna: 9/10 (dla dzieci)

Zalety:
+ Super wykonie i szata graficzna
+ „Ogólny klimat”
+ Walor edukacyjny
+ Współpraca między graczami

Wady:
- Dużo drobnych zasad, które zapamiętanie dla dzieci może okazać się trudne. Dlatego polecam pierwsze partie rozegrać razem z rodzicami.
 

Mali Powstańcy - Warszawa 1944

Gatunek gry: towarzyska
Wydawca: Egmont Polska
Liczba graczy: 2-4 osoby
Czas gry: 30 min. (wariant podstawowy) 60 min. (wariant rozszerzony)
Dopuszczalny wiek graczy: 8+
W pudełku:
  • plansza z mapą lewobrzeżnej Warszawy
  • 12 pionków harcerzy w 4 różnych kolorach
  • 12 żetonów harcerzy w 4 różnych kolorach
  • talia 20 kart ruchu
  • talia 42 kart rozkazów
  • 7 małych i 3 duże żetony oddziałów niemieckich
  • 1 pionek niemieckiego żołnierza (używany tylko w wariancie podstawowym gry)
  • kostka (używana tylko w wariancie podstawowym gry)
  • karta Zwycięstwo (używana tylko w wariancie rozszerzonym gry)
  • talia 24 kart sekretnych celów (używana tylko w wariancie rozszerzonym gry)
  • znacznik gracza rozpoczynającego rundę
  • instrukcja
Cena sugerowana producenta: 109,00 zł


blog comments powered by Disqus