Recenzja gry "Mana"

Mana jest specyficzną, planszową grą logiczną. W pewnym stopniu przypomina szachy czy warcaby, jednakże odmienność jej zasad mimo wszystko odróżnia ją od tych gier. Planszą gry jest szachownica 6 na 6 pól, po której porusza się pięciu roninów (odpowiednik pionków) oraz jeden daimyo (odpowiednika szachowego króla). W dawnej Japonii roninowie byli samotnymi samurajami, daimyo zaś panem, któremu samurajowie służyli. Celem gry jest zbicie daimyo przeciwnika przez własnego ronina lub daimyo.
Pola gry oznaczone są pojedynczym, podwójnym lub potrójnym znakiem, który determinuje zasięg ruchu pionka Gracze rozpoczynają grę od ustawienia naprzeciw siebie swych roninów i daimyo, wedle własnego uznania. Następnie naprzemiennie wykonują ruchy wybranym przez siebie pionkiem, przy czym ruszać się on może tylko o tyle pól, na ile wskazywał znak na polu początkowym. Poruszać się można do przodu, tyłu, w bok, dozwolone jest również skręcanie w trakcie ruchu. Nie można jednakże przechodzić przez pionki przeciwnika. Po ruchu pion jest oznaczany specjalnym znacznikiem, zwanym Mana. W zależności od tego, na jakim polu skończył pion z Mana (pojedynczym, podwójnym lub potrójnym), przeciwnik może poruszyć tylko ten ze swych pionów, który stoi na takim samym polu. Jeśli ronin zakończy ruch na tym samym polu, co inny ronin, to jest on zbijany i zdejmowany z planszy. Gdy zdarzy się sytuacja, gdy gracz nie ma możliwości wykonania ruchu, gdyż nie ma żadnego pionka na polu wskazywanym przez Mana, albo jest blokowany przez pionki przeciwnika, wówczas może on poruszyć się dowolnym, własnym pionkiem lub też umieścić z powrotem na planszy wcześniej zbitego ronina.
Czas trwania gry może być bardzo różny, który jest zależny głównie od tego, jak bardzo gracze będą zastanawiać się nad rozkładem pionków i ilością planowanych ruchów do przodu. Gra może trwać kilka minut, ale równie dobrze może być to minut kilkanaście. Kluczem do sukcesu w grze wydaje się być kontrolowanie ruchów przeciwnika i zmuszanie go wykonywania takich ruchów, które postawią jego daimyo na odsłoniętej pozycji, będącej w zasięgu własnych roninów.
Najbardziej charakterystycznym elementem gry, niespotykanym gdzie indziej, jest jednakże sposób jej wykonania. Wszystkie elementy gry wykonane są z dobrej jakości skóry, bardzo miłej i delikatnej w dotyku. Planszę można zwinąć w rulon, przez co nie zajmuje wiele miejsca. Pionki tworzy się poprzez odpowiednie zawinięcie kawałków skóry, przy czym dla daimyo te kawałki są większe, niż dla roninów. Wrażenie estetyczne takiego wykonania gry jest bardzo dobre, dzięki czemu Mana może służyć całkiem nieźle jako prezent.
Mana jest dobrą grą zarówno dla graczy początkujących, którzy chcą po prostu się rozerwać, jak i dla tych, którzy szukają rozrywki wymagającej większego namysłu. W grze można zdać się na szczęście, ale możliwe (i bardziej wskazane) jest stworzenie i trzymanie się własnej taktyki. Trzeba się naprawdę trochę nagłówkować, by przewidzieć kilka możliwych kombinacji ruchów naprzód. Z tego też powodu, jak i z racji niespotykanego wykonania, polecam tę grę każdemu.

Ocena końcowa: 7/10

Zalety:
+ prostota zasad, dająca mimo to wiele możliwości działania
+ wymaga logicznego myślenia i wyobraźni
+ bardzo ładne, niespotykane i solidne wykonanie

Wady:
- możliwa zbyt krótka gra, kończąca się już po paru ruchach