Recenzja gry "Bang!"

Autor: Gruszmen
Korekta: RAJ
21 sierpnia 2007

Dziś przyjrzymy się bliżej dość nowemu tytułowi na naszym rynku wydawniczym - grze Bang!, której autorem jest Emiliano Sciarra. Oryginalnie gra była wydana w 2002 roku nakładem wydawnictwa daVinvi games, natomiast Polacy mają możliwość zapoznania się z tym tytułem, dzięki ALBI Polska. Bang! jest grą karcianą, utrzymaną w konwencji westernu, przeznaczoną dla 4 do 7 graczy. Jest rozgrywana pomiędzy grupą bandytów a szeryfem i jego pomocnikami. Jest tu też renegat, którego celem jest sprytne wymanewrowanie obu stron i pozostanie w grze aż do samego końca.

Recenzję zaczniemy od wrażeń estetycznych. Pudełko do gry jest stosunkowo nieduże - 12x10x2 cm. Wykonane jest niestety z bardzo cienkiego kartonu (wręcz z grubego papieru), co nie wróży najlepiej jego żywotności. W pudełku znajduje się 110 kat (7 kart z rolami, 16 kart postaci, 80 kart gry oraz 7 kart pomocniczych z przeglądem symboli występujących w grze), są one również wykonane z dość cienkiego kartonu, jednak jakość ich wykonania nie pozostawia nic do życzenia. Kolory są intensywne, obrazki wyraźne i ładne. Nazwy kart nie zostały przetłumaczone, a jedynie pod nazwami włoskimi, drobnym drukiem zostały umieszczone polskie odpowiedniki. Muszę przyznać, że zabieg ten dobrze wpisuje się w stylizację spaghetti westernową. Karty są odrobinę węższe od standardowych, co niestety wyklucza możliwość użycia protektorów.

Postaram się pokrótce przybliżyć zasady gry. Będziemy mieli do czynienia z czterema rolami, w które będą mogli się wcieli gracze, a każda z nich będzie miała odmienne cele do zrealizowania. Szeryf musi zabić wszystkich bandytów i renegata, aby chronić prawo i porządek w mieście, andyci muszą zabić szeryfa zanim on zabije ich zaś Pomocnicy pomagają szeryfowi i wygrywają, jeżeli on wygrywa. Renegat chce zostać nowym szeryfem. Musi zostać ostatnim graczem w grze, zatem musi tak lawirować aby najpierw zginęli bandyci i pomocnicy a na końcu szeryf.

Grę rozpoczynamy od losowego przydzielenia każdemu z graczy roli. Ten który zostaje szeryfem odkrywa swoją kartę, a pozostali pozostawiają swoje role w ukryciu. Następnie gracze losuja postać – każda z nich ma przypisane specjalne umiejętności oraz liczbę naboi (punktów życia) oznaczających też maksymalną liczbę kart jaką można posiadać na końcu swojej kolejki.

W swojej turze (a czasem i poza nią) - gracz może zagrać posiadane karty na swoją korzyść lub przeciwko innym graczom, tak by wyeliminować ich z gry. Karty dzielą się na dwie grupy: złote (te które po zagraniu są zdejmowane ze stołu) oraz niebieskie (które są wykładane i pozostają w grze dopóki nie będą usunięte działaniem innych kart). Ważnym ograniczeniem w rozgrywace jest fakt, że można zagrać tylko jedną kartę BANG! podczas swojej kolejki (a to właśnie je wykorzystuje się do zaatakowania przeciwników i odebrania im życia).
Na kartach nie znajdziemy słownych opisów - efekty działania kart zostały opisane prostymi symbolami. Wyjątkiem od tej reguły są karty opatrzone znakiem książki, których działanie jest bardziej złożone. Są one szczegółowo omówione w instrukcji, co niestety według mnie jest nietrafionym pomysłem, gdyż uważam, że opisy działania kart powinny się znaleźć się w jakiejkolwiek formie na kartach.

Bang! jest typową "party game". Nie ma w niej wielkiego planowania, ani rozkosznego łamania głowy. Założenia są następujące: ma być prosto i przyjemnie. Poprzednie stwierdzenie jest w dużej części prawdziwe. Gra dostarcza dużo zabawy, nieznajomość ról pozostałych graczy (poza szeryfem) dostarcza wielu zabawnych sytuacji i dialogów w stylu: "Nie strzelaj do mnie jestem zastępcą!", "Strzelaj, strzelaj!", "Przecież gdybym był renegatem to sam bym strzelał!".
Nic nie bawi gawiedzi tak jak sytuacja gdy stróże prawa zabijają się nawzajem lub strzelaniny pomiędzy bandytami. Gra daje dużo satysfakcji i jest bardzo pozytywna, mimo tego, że gracze są antagonistami. Dzięki konstrukcji zasad Bang! nie powinno jednak dochodzić do spięć pomiędzy graczami. Nie wydaje mi się aby zwycięstwo czy porażka miały jakieś istotne znaczenie dla rozgrywki. Gra ma dostarczać dużo frajdy i to wychodzi jej znakomicie.

Wadą rozgrywki może być to, że już po kilku rozgrywkach, nawet średnio rozgarnięty gracz, będzie w stanie opracować jedynie słuszną "wygrywającą" strategię dla każdej z postaci. I tak, grając szeryfem nie warto strzelać na oślep. Strzelamy dopiero wówczas, gdy któryś z bandytów ujawni swoją tożsamość. W ten sposób będziemy bezpieczni. Wcielając się w Bandytów nie powinniśmy być zainteresowani długim ukrywaniem swojej roli. Powinniśmy zacząć strzelać do szeryfa tak szybko jak to będzie możliwe. Próbując strzelać w kierunku zastępców moglibyśmy "ustrzelić", któregoś z kompanów. Inną sensowną strategią jest "gra na wyczekanie". Ukrywamy się tak długo jak to tylko możliwe, wówczas szeryf staje przed ciężkim zadaniem, nie mając absolutnie żadnej wiedzy. Rola zastępcy wydaje się być najmniej skomplikowana w całej grze. Czekamy na ujawnienie się bandytów i wówczas do nich strzelamy. Wcześniej nie bardzo jest sens cokolwiek robić. Ostatnia z postaci, czyli renegat, powinien działać na dwa fronty: na początku gry powinien bronić szeryfa, następnie skupić swoją uwagę na zastępcach, aby ostatecznie rozprawić się z szeryfem i przejąć władzę w mieście. Renegat powinien podawać się za zastępcę tak długo jak to będzie możliwe, aby uniknąć nękania ze strony stróżów prawa.

Do gry stworzono również oficjalny system punktacji turniejowej, który dostępny jest na oficjalnej, włoskiej stronie gry.

Na koniec wartym wspomnienia jest fakt, że na zachodzie ukazało się kilka dodatków do Bang!-a:
Bang! - High Noon (2003)
Bang! - Dodge City (2004)
Bang! - Face Off (2005)
Bang! - A Fistful of Cards (2005)


Minusy:
- słabiutka jakość wykonania
- brak opisów na wszystkich kartach
- łatwa do opracowania "wygrywająca" strategia

Plusy:
- prostota zasad
- dobra gra na imprezy
- dodatki (o ile zostaną wydane w Polsce) sprawią, że gra będzie nam dłużej służyć

Końcowa ocena:
6/10


Za udostępnienie gry dziękujemy wydawnictwu ALBI Polska

Bang! (edycja polska)

Gatunek gry: karciana
Wydawca: Albi Polska
Liczba graczy: 4-7 osób
Czas gry: ok. 30 minut
Dopuszczalny wiek graczy: od 10 lat
W pudełku:
  • 110 kart
  • polska instrukcja
Cena sugerowana producenta: 42 zł


blog comments powered by Disqus